Molensteenkraag
Een tijdje geleden kreeg ik een vraag of ik een molensteenkraag wilde klossen. Nu gaat er in een staande molensteenkraag ca. 15 m. linnen en dus ook kant. Ik moest dus even slikken en diep nadenken. Gelukkig bleek het een slappe kraag te zijn, waar beduidend minder kant ingaat. 'Slechts' 5 meter. Dit durfde ik wel aan. Natuurlijk gaat er veel tijd in zitten en zal ik hard moeten werken. Half september moet de kraag af zijn.
Een bevriende coupeuse zal de kraag maken en ik ga klossen en later de kant aan de kraag zetten. Samen moet het lukken.
Eerst moest er een patroon gezocht worden. Ik heb besloten dit niet zelf te ontwerpen of te reconstrueren, maar een bestaande reconstructie te nemen. Het wordt één van de kanten uit de collectie van de
St. Carolus Borromeuskerk in Antwerpen. Dit patroon stamt uit de 2e helft van de 17e eeuw en is opneuw in patroon gebracht door N. Adries.
Een klein proefje is al af. Ik heb dit gemaakt om te kijken welk garen ik het beste kon gebruiken. Bij het patroon wordt linnen 60/2 aangegeven, maar dat wil nog wel eens verschillend uitvallen. Ik heb de proef met Fresia linnen 80/2 gemaakt en dat wordt prima.
De komende tijd zal ik regelmatig vertellen hoe de kant vordert.
Hersenkoraal
Zoals ik al eerder schreef, bestaat de LOKK (Landelijke Organisatie Kant Kunst) in 2013 35 jaar. Er wordt ter gelegenheid daarvan een grote manifestatie in Deventer georganiseerd, waarbij ook de kringen zich kunnen presenteren. Ik ben lid van 2 kringen, de Kantzolder en 't Aemstelkant. De Kantzolder, die momenteel weinig aktief is, doet niet mee, maar 't Aemstelkant wel. Voor 't Aemstelkant zijn we allerlei dingen aan het klossen, die met de zee te maken hebben. Bovenstaand patroon is een bewerking van een motief in Punto Capitano. Dit is een Spaanse kantsoort, die bestaat uit een bandje dat heen en weer kronkelt en uit verschillende patroontjes bestaat.
Een van de kringleden vond het patroon wel wat op hersenen lijken, vandaar dat we het als hersenkoraal klossen. Omdat het oorspronkelijke motief in een rand getekend is, heb ik het enigszins aangepast, zodat het op een stuk koraal lijkt. Misschien moet je er wat fantasie bij gebruiken, maar dat kan nooit kwaad.
Bloemencirkel
De bloemencirkel is nu half af. Ik ben er in januari mee begonnen. Het gaat niet zo snel, omdat er ook van allerlei tussendoor komt. Zoals lesgeven in Den Haag en Nieuwegein. Nu zijn 2 donkere en 1 lichte bloem af en ben ik met de 2e lichte bloem begonnen. Al hoewel hiervan is de bovenbloem van ongebleekt linnen, dus donker. Tot nu toe ben ik tevreden over het resultaat. Gelukkig kan ik er momenteel regelmatig en veel aan werken. Dus schiet het op.
Corsage koraal
Tijdens de Kringbsturendag van de LOKK werd een workshop ontwerpen gegeven. Mariet Visser begeleidde ons in het ontwerpen van een corsage gebaseerd op koraal. Het onderwerp was gekozen in verband met het 35-jarig bestaan volgend jaar van de LOKK, het koralen jubileum.
Mariet liet ons van een spiraal uitgaan. Dit had nogal wat voeten in de aarde, want hoe teken je een spiraal. Helaas snapte ik de uitleg niet helemaal, zodat mijn vel papier na 2 omwentelingen te klein was. Het werd gecorrigeerd en ik kon verder. Het was de bedoeling, dat je de omtrek van je hand, met name de vingers gebruikte om de schulpen te maken. Dit werkte ook niet helemaal, maar de schulpen konden ook prima uit de hand getekend worden. Het resultaat was een enorme prikking, waarvan iedereen verbaasd vroeg of ik van plan was die helemaal te gaan klossen.
Mijn plan was eigenlijk om op te houden zodra 1 van de klosjes leeg zou raken. Hieraan heb ik me niet helemaal gehouden. Ik heb een keer aangeknoopt. Het resultaat is erg naar mijn zin. Om eerlijk te zijn meer dan ik verwachtte toen ik met het ontwerp bezig was. Als ik nu de prikking zie, denk ik: ik moet het toch een keer helemaal maken maar dan in die vorm laten, niet tot een corsage vormen maar als een plat object afmaken.
Voorjaarscursus kantklossen in Nieuwegein
Gisteren was de laatste les van de voorjaarscursus kantklossen aan de Volksuniversiteit van Nieuwegein. 5 lessen in 6 weken om de beginselen van het kantklossen te leren. Voor de leerlingen was het erg intensief.
Eerst linnenslag, (kruisen, draaien, kruisen), extra draaien in het midden van het blad. Wennen aan het gebruik van kussen, klosjes en spelden, wennen aan de terminologie. Is draaien altijd rechts over links, of hangt het af van aan welke kant ik het doe of welke kant ik op ga?
De volgende week meteen weer een andere slag: de hele slag.
Gelukkig is de vorm hetzelfde en de slag maar een beetje anders. Misschien makkelijker.
Zijn we net gewend aan opzetten in een punt, gaan we recht opzetten voor een bandje. Dat is ingewikkeld. Ik hoop, dat jullie het thuis vaak zullen oefenen, zodat je er ervaring in krijgt en het gaat snappen wat je doet.
Maar het bandje is in halve slag. Help, mijn looppaar blijft niet bij elkaar. Misschien hadden ze het kunnen vermoeden, want van 1 paar moest er op het ene klosje veel meer gewonden worden dan op het andere. Maar toch een vreemde gewaarwording. Na 2 lessen te hebben gehoord dat je ervoor moet zorgen, dat je looppaar bij elkaar blijft, gaat het nu uit elkaar en gaat elk klosje zijn eigen weg.
Als laatste komen de hoeken en rondingen. Dat was echt pittig en veel informatie voor 1 avond. Misschien ging het ook wel te snel en zou ik het in het najaar iets moeten aanpassen. Toch het Schneeberg rondje nemen en geen hoeken behandelen. Ik heb nog even om erover na te denken.
Al met al hebben de meesten toch veel geleerd als is het maar dat kantklossen niet echt hun ding is. Dat kan je niet weten zonder dat je er mee kennis gemaakt hebt, wat natuurlijk ook de bedoeling van deze cursus was. Anderen hebben er een nieuwe hobby bij of een oude weer opgepakt.
In de najaarscursus gaan we een broche maken in de vorm van een3d-bloem. Dit wordt gedaan in de techniek van het Brugs Bloemwerk.
Tulp voor OIDFA congres 2012 in Caen
Tijdens de contactdag in oktober 2011 van de OIDFA Nederland was er een workshop Tulipa de Caen. Jolande de Boer had een tulp ontworpen die in tulpenvazen in de Nederlandse stand in Caen geplaatst zou worden. Natuurlijk is 1 tulp niets. Het moesten er zo veel mogelijk worden. Dus werd iedereen opgeroepen zo‘n tulp te klossen. Op de foto hierboven staan alle onderdelen van de tulp. Een blad, 6 bloemblaadjes, een hartje, 6 meeldraadjes en een stampertje. Allemaal apart geklost. Het was niet van“‘dat doe ik even”, want er zat best veel werk in. Gelukkig vorige week vrijdag kon ik het laatste blad van het kussen halen. Afgelopen zaterdag gingen we hem op de contactdag in elkaar zetten. Dat ging aanmerkelijk sneller. In een 1/2 dag zat hij in elkaar. Mooi geworden.
Aan het eind van de middag waren er al heel wat tulpen gereed. Er kunnen minstens 2 tulpenvazen op de stand staan, misschien wel 3.
Handwerkbeurs in Zwolle
Afgelopen zaterdag was het weer zover. We mochten weer op de Handwerkbeurs in Zwolle demonstreren. We (Lia, Christa en ik) doen dit de laatste jaren voor de OIDFA. In de eerste plaats is het natuurlijk bedoeld als promotie voor het kantklossen. Op de 2e plaats komt de naamsbekendheid van de OIDFA als internationale organisatie voor naald- en kloskant. Het was druk, hoewel niet zo druk als vorig jaar. Dit kwam waarschijnlijk doordat de beurs een dag langer open was. Dan worden de bezoekersaantallen iets meer over de dagen verspreid.
Gelukkig waren er veel bezoekers die belangstelling voor het kantklossen toonden. Natuurlijk waren er ook, die van zichzelf vonden dat ze hiervoor niet genoeg geduld hadden. We vertellen ze dan, dat dat heel betrekkelijk is. Immers als je iets leuk vindt om te doen, vraagt het geen geduld alleen tijd. Dat moet je natuurlijk wel hebben en ervoor willen reserveren.
Hoewel er niet zoveel kinderen waren als vorig jaar, was toch het “probeerkussen” in trek. Niet zoveel als vorig jaar, maar toch. Dan merk je wel, dat kinderen grote doorzetters zijn. Vorig jaar werden verscheidene visjes door een kind afgemaakt. Nu werd maar 1 vogeltje afgeklost en dan nog door meerdere personen
Lesgeven op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten
Afgelopen 2 weken heb ik 2 workshops gegeven aan leerlingen van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Ja, de 2 koudste weken van deze winter met een winterdienstregeling van de NS.
De eerste workshop was aan eerstejaars studenten. Een grote groep, zoals boven te zien is, van ca. 19 personen. Inspannend maar leuk. Omdat vanuit de academie gevraagd was, de studenten vooral iets te laten maken en niet alleen patronen te laten uitklossen, had ik ervoor gekozen maar 1 patroon aan te bieden. Dit om de studenten toch makkelijker en gauwer aan te slag te laten gaan. Ik heb ze de 3 basisslagen: linnenslag, hele slag en halve slag, en het opzetten in een punt en recht aangeleerd. Uiteindelijk moest er natuurlijk ook afgehecht worden. Behalve het blad voor de linnenslag in de eerste les hebben de studenten al hun patronen zelf moeten tekenen. Dat leverde soms leuke vormen op. Soms moest ik wel zeggen, dat iets niet kon, omdat ze nog niet zo ver waren. Ook heb ik ze vrij gelaten of ze een complete invulling van het patroon wilden tekenen, zoals punten om de spelden te plaatsen of de loop van het looppaar. Het voordeel hiervan is, dat je iets vrijer bent, maar ook dat je ervaart hoe je de spelden moet zetten om het resultaat te krijgen wat je wilt. Je leert goed te kijken en de spelden te plaatsen. Natuurlijk hoort hier ook het aantrekken bij.
De foto hierboven toont de resultaten van de technische oefeningen van de eerstejaars.
Op de laatste dag hebben ze eigen ontwerpen uitgeklost. Ze waren vrij om hiervoor één of meerdere slagen te kiezen. Een onderwerp dat gekozen werd, was een mondsieraad. Ik keek waarschijnlijk nogal vreemd, want er werd opgemerkt, dat ze op een kunstacademie zaten en daar soms gekke ideeën het licht zien. Helaas was het nog niet helemaal af, maar wel bijna. Dit was het resultaat:
De 2e workshop was voor tweede- en derdejaars. Deze groep was kleiner en misschien ook wel iets serieuzer. Zij hadden er echt voor gekozen. Voor de eerstejaars was de workshop verplicht.
Ik heb hier dezelfde methode van lesgeven gevolgd. Hier werd nog meer geëxperimenteerd dan in de 1e week. Ook waren ze leergieriger in de vorm van: ‘dat wil ik ook’. Tijdens beide workshops had ik wat voorbeelden meegenomen van kanten, die ik zelf maak. Technieken, die ze hierin zagen en interessant vonden, wilden ze ook graag leren, zoals bv. de steel- en kettingsteek.
Ook hier gebeurde leuke dingen, zoals het omzetten van een eigen ontworpen borduurpatroon in kant. Eerst de vraag: ‘kan dit’ en op een positief antwoord, druk aan de slag.
Ik ben weer een leuke ervaring rijker en naar ik heb gehoord de studenten ook. Nu maar hopen op een vervolg.
Bloemencirkel en tulp
De eerste bloem van de bloemencirkel is af en ik ben met de tweede begonnen. Eerst de bovenbloem. Die is iets lichter van kleur, nl. 1/2 gebleekt linnen, terwijl de rest ongebleekt is.
Op een ander kussen ben ik begonnen met de tulp voor de Nederlandse stand op het Congres van de OIDFA in Caen. De OIDFA (Organisation Internationale de Dentelle au Fusseau et Aiguille) organiseert elke 2 jaar een congres in steeds een ander land. In 2010 was het in Kobe (Japan) en daarvoor in 2008 in Groningen. Dit jaar is het dus in Caen. In de Nederlandse stand zullen allerlei tulpen tentoongesteld worden. Deze moeten dus geklost worden. Hier het hartje.
Het is dus nog lang niet klaar, maar dat hoeft gelukkig pas in maart het geval te zijn. Ik heb nog even.
Bloemencirkel en blaaswier
Bloemen en blaaswier? Zo op het oog hebben ze niets gemeen behalve dat ze plantaardig zijn. Toch ben ik met beide aan de gang.
Nog niet in het oude jaar ben ik begonnen aan een bloemencirkel. Als inspiratie diende het hek bij de hoofdingang van het Vondelpark. Hierin zijn cirkels verwerkt met een bloem en 2 bladeren. Deze heb ik in kant omgezet en in een cirkel gezet.
De bloem wordt dubbel geklost, zodat de bovenste gekruld kan worden. Het geheel wordt geklost in linnen 60/2, ecru en half gebleekt. Je ziet, ik ben nog maar net begonnen en dus nog niet zo ver.
Op een ander kussen ben ik bezig met blaaswier voor de presentatie van ‘t Aemstelkant op het 35-jarig jubileum van de LOKK. Dit is een ontwerp van Miep Rademaker. Het is kleiner, ik kan er ‘s avonds aan werken, dus schiet het vlugger op.
